چه ساده غریبه شده ایم

و مهجور مانده ایم.

و چه ساده فاصله ها را به تصاعد رسانده ایم.

و چه ساده پل های پشت سرمان را شکسته ایم.

و چه ساده با شوخی زشت روزگار، امید را تازیانه زدیم

 تا حسرت به دل بمانیم.

 چه ساده.....